Page 220 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

ในยุคหลังการยกเลิกสัมปทานทำไม อ.อ.ป. เปนพื้นที่อนุรักษ กรมปาไมกลับตองจายเงินชดเชย
จึงตองเผชิญกับภาวะขาดทุน การดำเนินโครงการที่ ใหกับ อ.อ.ป. หากนับรวมเนื้อที่สวนปาที่ปลูก
คาดหวังวาจะสรางรายไดเลี้ยงองคกร อยางโครงการ ตามเงื่อนไขสัมปทานกับสวนปาที่กรมปาไม

ทำไมสนบานจันทร หรือโครงการอุตสาหกรรมเยื่อ ปลูกและ สงมอบให อ.อ.ป. นั้นมีเนื้อที่ถึง ๙ แสน
กระดาษ ก็ไมสามารถดำเนินการตอไปได ไร จากเนื้อที่สวนปาทั้งหมดกวา ๑ ลานไร ซึ่ง
สุดทาย อ.อ.ป. จึงหาทางออกดวยการทำไม หากตีความตามพระราชบัญญัติปาไม ๒๔๘๔

จากสวนปาขาย ซึ่งปจจุบันยังไมมีการตรวจสอบทั้ง หมายถึง ปาที่ตองกลับคืนมาเปนทรัพยากรสวน
จากหนวยงานรัฐดวยกันและคนในสังคมวา อ.อ.ป. รวมของแผนดิน การที่ อ.อ.ป. ตัดไมสวนปาออก
มีสิทธิตัดไมจากสวนปาที่ปลูกขึ้นเพื่อทดแทนปา ขายจึงไมนาจะชอบดวยกฎหมาย ยิ่งไปกวานั้น

ธรรมชาติที่ถูกตัดจากการสัมปทาน หรือ “สวนปา อ.อ.ป. ยังจะนำทรัพยสินของสวนรวมไปแปลงเปน
ตามเงื่อนไขสัมปทาน” หรือไม ยิ่งกวานั้น สวนปาที่ ทุนเพื่อฟนฟูฐานะทางการเงินของตนอีก ดังนั้น ทาง

กรมปาไมปลูกดวยเงินงบประมาณแผนดินนั้น กลับ คณะผูศึกษา “ขอเสนอทางนโยบาย : การจัดการ
ยกใหกับ อ.อ.ป. ใชประโยชนแบบใหเปลา ขณะที่ สวนปาอยางยั่งยืน องคการอุตสาหกรรมปาไม” จึงมี
สวนปาที่ อ.อ.ป. สงมอบใหกับกรมปาไมเพื่อผนวก ขอเสนอทางนโยบายตอ อ.อ.ป. ดังตอไปนี้

219