Page 219 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 219

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π                            °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
                                                       ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé



                    ๑)  การสรางรายไดจากที่ดินที่ไมใชใน   แผนเพิ่มผลผลิตเศรษฐกิจอยางยั่งยืน
            กิจกรรมหลัก โดยการนำเอาที่ดินกรรมสิทธิ์ของ  เปาหมายคือ การสงเสริมการปลูกไมเศรษฐกิจแก
            อ.อ.ป. มาพัฒนาใหเกิดรายได เปาหมาย ๑๐๐ ลาน  ราษฎร ๕ ลานไร ภายในป ๒๕๕๓ โดย อ.อ.ป. ตอง
            บาทในระยะ ๔ ป เพื่อนำเงินมาเสริมสภาพคลองให  จัดทำแผนงานและกำหนดพื้นที่เปาหมาย หาแหลง
            กับองคกร                                  เงินทุนสนับสนุนโครงการ

                  ๒) การขายสินคาลวงหนา เปาหมายวงเงิน     หากพิจารณาจากแผนปรับกลยุทธของ
            ๓๐๐ ลานบาท ไดแก การทำ MOU ไมโตเร็วเพื่อ  อ.อ.ป. แผนการฟนฟูฐานะทางการเงินเปนแผน
            เยื่อกระดาษ โดยการรวมมือกับภาคเอกชนในพื้นที่  สำคัญที่มีผลตอการอยูรอดของ อ.อ.ป. มากที่สุด

            ๕,๐๐๐ ไร, การทำ MOU ไมโตเร็วเพื่อพลังงานกับ  และสวนปาก็เปนหนึ่งในสินทรัพยเพื่อฟนฟูฐานะ
            การไฟฟาฝายผลิต พื้นที่เปาหมาย ๑๐๐,๐๐๐ ไร  ทางการเงิน ไมในสวนปาจะถูกตัดขายตามแผนการ
            และการขายไมสวนปาลวงหนา (ไมสัก/ไมโตเร็ว)    ขายสินคาลวงหนา  การใชประโยชนสวนปาใน
                  ๓) การแปลงสินทรัพยบนที่ดินสวนปาเปน  โครงการที่  ๒-๕  เปนสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไข

            หลักทรัพย เปาหมายเพื่อระดมเงินลงทุนไมนอยกวา  สัมปทาน อ.อ.ป. เพื่อฟนฟูฐานะทางการเงินของ
            ๔๐๐ ลานบาท เพื่อนำไปลงทุนปลูกสวนปาไมโตเร็ว  อ.อ.ป. จึงไมชอบดวยกฎหมาย
            (ยูคาลิปตัส/ยางพารา)
                  ๔)  การปรับปรุงงานดานอุตสาหกรรมไม  ¢âÕ‡ πÕ∑“ßπ‚¬∫“¬

            จากอุตสาหกรรมไมที่ อ.อ.ป. ดำเนินการอยู ใหมี   หากพิจารณายอนกลับไปนับตั้งแตจุดกำเนิด
            ประสิทธิภาพมากขึ้น                         ของ อ.อ.ป. ที่ตั้งขึ้นมาเพื่อสัมปทานทำไมแทนที่
                  ๕) การปรับปรุงศูนยอนุรักษชางไทยและการ  บริษัททำไมตางประเทศตั้งแตป ๒๔๙๐ และดำรง
            พัฒนาการทองเที่ยวเชิงนิเวศ เปาหมาย เพื่อเพิ่มราย  บทบาทเปนผูทำไมรายใหญของประเทศ จนกระทั่ง
            ได และเลี้ยงตัวเองได                     รัฐบาลมีนโยบายยกเลิกการสัมปทานปาไมในป

                  แผนเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการ  ๒๕๓๒ ซึ่งถือเปนจุดเปลี่ยนสำคัญของทิศทางการ
            กิจกรรมของแผนนี้ ประกอบดวย                จัดการปาไมของประเทศไทย  จากการแสวงหา
                  ๑)  การประเมินมูลคาปจจุบันของทรัพยสิน  ประโยชนทางเศรษฐกิจมาสูการอนุรักษทรัพยากร
            เพื่อใชวางแผนพัฒนาทรัพยสินในระยะยาว      ปาไม  ทั้งนี้  สืบเนื่องจากเหตุการณสำคัญ  ๒
                  ๒)  การพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อ   เหตุการณไดแก เหตุการณซุงถลมที่อำเภอกระทูน

            ปรับปรุงฐานขอมูลสวนปา สินทรัพย ขอมูลพื้นฐาน  จ.นครศรีธรรมราช ในป ๒๕๓๑ ทำลายชีวิตและ
            ดานตางๆ                                  ทรัพยสินของประชาชนเปนจำนวนมาก และเหตุการณ
                  ๓)  การแกไขพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง เพื่อ  การเคลื่อนไหวคัดคานการตัดไมสัมปทานของ
            ใหองคกรมีความคลองตัว ซึ่งตองผานความเห็น  ชาวบานในพื้นที่ในภาคเหนือและภาคอีสาน ในชวง
            ชอบจากคณะกรรมการบริหารกิจการของ อ.อ.ป.
            กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติฯ และคณะรัฐมนตรี    ป ๒๕๒๙-๒๕๓๑ ทั้งสองเหตุการณมีสวนสำคัญ
                  ๔)  การจัดโครงสรางองคกรเปนองคกรไม  ทำใหรัฐบาลตัดสินใจปดสัมปทานปาไม  อ.อ.ป.
            เศรษฐกิจตามนโยบายรัฐ (ป ๒๕๕๐)             ซึ่งตั้งขึ้นมาเพื่อทำไม จึงกลายเปนองคกรที่หมดยุค
                                                       หมดสมัย


       218
   214   215   216   217   218   219   220   221   222   223   224