Page 43 - รางวัลเกียรติยศ "ผู้อุทิศตนเพื่อสิทธิมนุษยชน" บุคคลและองค์กรที่มีผลงานด้านการส่งเสริม ปกป้อง และคุ้มครองสิทธิมนุษยชนดีเด่น ปี 2556
P. 43

คําสอนของครอบครัว........จงเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน

                         กรวรรณ พนาวงค์ (ครูแดง) เป็นคนสันกำาแพง จังหวัดเชียงใหม่ เกิดในครอบครัวเกษตรกร ครอบครัวมีฐานะค่อนข้าง
                   ยากจน บิดามีอาชีพทำานาได้ผลผลิตพอกินกันภายในครอบครัว  มารดาทำาสวนผัก  มีพี่น้อง ๓ คน  ลูกทั้ง ๓ จะช่วยงาน
                   พ่อแม่เท่าที่ทำาได้  น้องชายช่วยด้านแรงงาน  ส่วนเธอและน้องสาวก็มีหน้าที่นำาผักไปขายที่ตลาด    ถึงแม้จะยากจน

                   หรือลำาบาก  แต่พ่อแม่ของเธอก็ปลูกฝังการศึกษา  การเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน  ผ่านคนในหมู่บ้านซึ่งล้วนมีจิตใจเมตตา
                   ต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน  โดยครูแดงเล่าว่า “แม้ว่าครอบครัวเราจะยากจนแต่หากญาติพี่น้องเดือดร้อน พ่อกับแม่ก็จะช่วยเหลือ
                   แบ่งข้าวปลาอาหาร  ผักผลไม้ที่ปลูกในสวนให้แก่เพื่อนบ้าน  พ่อและแม่จะสอนลูก  ๆ  ให้รู้จักการช่วยเหลือแบ่งปันกัน
                   อย่าใจแคบ รังเกียจผู้ที่ด้อยกว่าเรา หรือคิดอิจฉาผู้ที่มั่งมีกว่าเรา และควรให้โอกาสเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน  แต่ก่อนที่เรา
                   จะไปช่วยเหลือผู้อื่น เราต้องมีความรู้ มีความสามารถ การศึกษาจึงเป็นสิ่งสำาคัญ เพื่อน ๆ ในวัยเด็กหลายคนไม่เรียนต่อ
                   ทั้งที่มีฐานะดี  แต่สำาหรับครอบครัวของเราจะเน้นให้ลูกได้เรียนหนังสือตามศักยภาพที่พอทำาได้”  การปลูกฝังเหล่านี้เอง
                   ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ค่อย ๆ หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นครูที่ทำางานเพื่อเด็กและสังคมอย่างเช่นทุกวันนี้





                     เริ่มต้น....จิตวิญญาณของความเป็นครูกับการอยู่ร่วมกันบนความต่างของชาติพันธุ์

                         ในปี  พ.ศ.  ๒๕๒๒  ครูแดงได้รับการบรรจุเป็นข้าราชการครูที่อำาเภอฝาง  ในโรงเรียนทุรกันดาร  ไม่มีไฟฟ้าใช้
                   ซึ่งอยู่ห่างไกลจากบ้านเกิดร่วม ๑๗๐ กิโลเมตร ขณะที่เธอมีอายุเพียง ๑๘ ปี กว่า ๆ เท่านั้น ซึ่งไม่ได้ทำาให้เธอหวาดหวั่น
                   เนื่องจากคำาสอนของพ่อแม่ตลอดจนการใช้ชีวิตที่ผ่านมาทำาให้เธอสามารถปรับตัวและมีความมุ่งมั่นในการพยายามทำาหน้าที่
                   ครูให้ดีที่สุด  ต่อมาในปี ๒๕๓๓ เธอย้ายไปสอนที่โรงเรียนบ้านเวียงหวาย ซึ่งเป็นชุมชนชาวไทใหญ่ ที่นี่เองที่เป็นจุดเริ่ม

                   ต้นของการเป็นครูเพื่อสังคม  โดยเธอพบปัญหาการทะเลาะวิวาท
                   แบ่งแยกกันเป็นกลุ่ม เป็นชนชั้น ทั้งในโรงเรียนและชุมชน ครูแดง
                   เริ่มหาวิธีด้วยการเข้าไปพูดคุยคลุกคลีกับชาวบ้านทั้งคนเมือง
                   คนไทใหญ่  ทำาให้รู้สาเหตุว่าเพราะพวกเขาไม่เข้าใจ  ไม่ยอมรับ
                   ในวัฒนธรรมของกัน ไม่เคารพในสิทธิด้านต่าง ๆ ของกัน เช่น ปัญหา
                   การละเมิดรุกล้ำาที่ทำากิน  การดูถูกคนไทใหญ่ที่ยังไม่มีสัญชาติไทย
                   การเอารัดเอาเปรียบกันระหว่างคนมีสัญชาติกับคนไม่มีสัญชาติ

                                                                                                                     35
   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48