Page 71 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

ชื่อสวนปาที่ถูกรองเรียน ความคืบหนาในการแกไขปญหา

สรุป ขอเสนอในการแกไขปญหาทั้งที่เสนอจากคณะอนุกรรม
การสิทธิในการจัดการที่ดินและปา และที่เปนความเห็นจากคณะทำงาน
ที่แตงตั้งโดยผูวาราชการจังหวัดกระบี่ ไมมีผลในทางปฏิบัติ
๔. จากรายงานผลการตรวจสอบโดย กสม. ลงวันที่ ๒๘
กันยายน ๒๕๔๙ คณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปา

มีความเห็นวา
๑. การไถดันปาธรรมชาติในพื้นที่ ๒๗๖ ไร ซึ่งติดอยูกับเขต
รักษาพันธสัตวปาเขาประ-บางคราม เปนการกระทำที่ไมชอบดวยพระราช
บัญญัติปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๐๗ มาตรา ๑๖ ทวิ และมาตรา ๒๐
รวมทั้งระเบียบกรมปาไมวาดวยการอนุญาตใหทำการปลูกสรางสวนปา
หรือปลูกไมยืนตนภายในเขตปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๓๐ และ
ระเบียบกรมปาไมวาดวยการปฏิบัติเกี่ยวกับปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.
๒๕๐๘ นอกจากนี้การปลูกสรางปาสงวนของสวนปา อ.อ.ป. นำมาปลูก
ยางพาราและปาลมน้ำมันที่เปนไมเศรษฐกิจ เปนการกระทำที่ ไมชอบ

ดวยพระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔ ที่มีเจตนารมณใหการปลูกสราง
สวนปาใหเปนปาสมบูรณ
๒. การไถดันและการเผาปาธรรมธรรมชาติเปนการละเมิดสิทธิ
ชุมชนตามรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๕๐ มาตรา ๔๖
และ มาตรา ๕๖
๓. การดำเนินคดีของ อ.อ.ป. ตอราษฎรตำบลหวยน้ำขาว ทั้ง
๒ คดี เปนการละเมิดสิทธิชุมชนตามมาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๖

คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ มีมติเห็นชอบตาม
ความเห็นของคณะอนุกรรมการฯ จึงมีมาตรการแกไขปญหาและ
มีขอเสนอแนะเชิงนโยบาย ดังนี้
มาตรการการแกไขปญหา
๑. ใหกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมดำเนินการ
ใหกรมปาไมเพิกถอนการอนุญาตปลูกปาของ อ.อ.ป. ในพื้นที่สวนปา
หวยน้ำขาวที่ อ.อ.ป. ไถดัน และมอบใหชุมชนตำบลหวยน้ำขาวไดเขา
รวมดูแลเปนปาชุมชนเพื่อใหฟนคืนสภาพ และมีการใชประโยชนจาก
ปาอยางยั่งยืนภายใน ๙๐ วัน

๒. ใหกรมปาไมเพิกถอนการอนุญาตการปลูกปาของ อ.อ.ป. ใน
พื้นที่ที่คงสภาพปา และใหสงมอบพื้นที่ดังกลาวใหกรมอุทยานแหงชาติ
สัตวปา และพันธุพืช ดำเนินการผนวกพื้นที่ดังกลาวเปนเขตรักษาพันธุ
สัตวปา

70