Page 120 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

อยูที่เดิม จึงถูกเจาหนาที่ขมขู ทำใหราษฎรบางสวนตองจำยอมอพยพเขาอยูอาศัยในพื้นที่จัดสรรตาม
โครงการหมูบานปาไม บางสวนยายกลับไปอยูกับญาติพี่นอง และบางสวนไมยินยอมยายออกจากพื้นที่ เชน
ในกรณีนายลอง อุนขัวเรือน ราษฎรบานหัวปลวกแหลม ที่ตั้งถิ่นฐานอยูที่เดิมจนถึงปจจุบัน
๔. การดำเนินการตามระบบหมูบานปาไม โดยการจัดสรรที่ดินประเภทที่อยูอาศัยเปนแปลง
จำนวน ๑๐๐ แปลง จำแนกผูมีคุณสมบัติที่จะไดรับสิทธิออกเปนสองประเภท คือ เจาของที่ดินเดิม และคน

ทั่วไปที่เขามาอยูเปนลูกจาง โดยไดมีการพัฒนาโครงสรางพื้นฐาน ไดแก โรงเรียนและวัด ในปจจุบันมี
สมาชิกในชุมชน จำนวนประมาณ ๑๓๐ ครัวเรือน ซึ่งขนาดของชุมชนที่เพิ่มขึ้นจากเดิม สวนใหญมีลักษณะ
เปน “ครอบครัวขยาย” อยางไรก็ตาม การดำเนินงานตามระบบโครงการหมูบานปาไมก็ยังไมสามารถจัดสรร

ที่ทำกินใหกับสมาชิกหมูบานปาไม ตามแผนการที่ใหสัญญากับราษฎรที่เปนสมาชิกไดจนกระทั่งปจจุบัน
๕. การดำเนินการปลูกสรางสวนปา ในชวงระยะแรก จะใหผูนำหมูบานหรือผูมีอิทธิพล เปนผูคุม
คนงานปลูกปา เพื่อปองกันการกระทบกระทั่งกับเจาของที่ดิน โดยจะปลูกทับพื้นที่เกษตรกรรมของราษฎรที่
อยูในชวงของการผลิตและการเก็บเกี่ยว พันธุไมที่ปลูกในระยะแรกจะเปนไมเบิกนำ เชน ไมเลียบ กระถินณรงค
นนทรี สวนไมยูคาลิปตัสนำเขามาปลูกใน ป พ.ศ.๒๕๒๘ เปนตนมา

สภาพปญหาและผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการดำเนินการปลูกสรางสวนปาคอนสาร ไดกอผลกระทบ
ตอราษฎรในพื้นที่ รวมทั้งโอกาสในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของราษฎรผูเดือดรอนตลอดชวง ๒๗ ปที่ผานมา
โดยสามารถจำแนกสภาพปญหาผลกระทบไดดังตอไปนี้

๑. กรณีผูเดือดรอนที่เกิดจากการปลูกสรางสวนปาทับที่ดินทำกิน ไดแก ราษฎรที่มีที่ดินทำกิน
ที่อยูอาศัย อยูในพื้นที่ปลูกสรางสวนปาปจจุบัน
๒. กรณีผูเดือดรอนที่เปนสมาชิกโครงการหมูบานปาไม ไดแก ราษฎรที่ยินยอมเขาเปนสมาชิก
โครงการหมูบานปาไม ที่ไดรับสัญญาวาจะดำเนินการจัดสรรที่ดินทำกินและที่อยูอาศัยให แตปจจุบันยังไม
สามารถดำเนินการจัดหาที่ดินทำกินใหกับราษฎรได

๓. กรณีผูเดือดรอนที่เปนครอบครัวขยาย หมายถึง ราษฎรที่เปนบุตรเขย สะใภ หรือทายาท
ของเจาของที่ดินเดิม ซึ่งปจจุบันประสบปญหาเรื่องที่ดิน กลาวคือ ไรที่ดินทำกิน หรือที่ดินทำกินไมเพียงพอ

การดำเนินการแกไขปญหาที่ผานมา
นับตั้งแตองคการอุตสาหกรรมปาไม (อ.อ.ป.) เขามาดำเนินโครงการปลูกสรางสวนปาในพื้นที่ เมื่อป
พ.ศ.๒๕๒๑ เปนตนมา ราษฎรที่ไดรับความเดือดรอนจากโครงการดังกลาว ก็ไดมีการเรียกรองตอหนวยงาน
ของรัฐเพื่อใหยกเลิกการปลูกสรางสวนปา และคืนสิทธิที่ดินทำกินแกราษฎรผูเดือดรอนมาโดยตลอด รวมทั้ง
การยื่นหนังสือขอรองเรียนเพื่อใหแกไขปญหาผานผูนำทองถิ่นหรือนักการเมือง รวมทั้งการชุมนุมของราษฎร

แตอยางไรก็ตาม อ.อ.ป. ก็ยังคงเขาดำเนินการโครงการดังกลาวจนถึงปจจุบัน ตอมาในป พ.ศ.๒๕๔๗ ก็ไดมี
การรวมกลุมจัดตั้ง “เครือขายองคกรชาวบานอนุรักษน้ำเซิน” และไดยื่นขอเรียกรองตอนายอำเภอ
คอนสาร (นายสมศักดิ์ อิทธิวรกุล ) ในกรณีสวนปาคอนสารมีขอเรียกรองดังนี้

(๑) ใหยกเลิกสวนปาคอนสารโดยเด็ดขาด
(๒) ใหออกเอกสารสิทธิแกราษฎรผูเดือดรอน

119