Page 310 - กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องกับคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2566)
P. 310

๗

                         (๑) กรณีใช้ยานพาหนะของส านักงานหรือกรณียืมยานพาหนะจากส่วนราชการ หรือหน่วยงานอื่น

                  ให้เบิกค่าเชื้อเพลิงได้เท่าที่จ่ายจริง
                         (๒) กรณีใช้ยานพาหนะประจ าทาง การเบิกจ่ายค่ายานพาหนะให้เป็นไปตามระดับการฝึกอบรม

                  ตามสิทธิของข้าราชการตามระเบียบคณะกรรมการว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการโดยอนุโลม

                  ดังนี้

                             (ก) การฝึกอบรมระดับบริหาร ให้จัดยานพาหนะตามสิทธิของข้าราชการต าแหน่ง
                  ประเภทบริหารระดับสูง

                             (ข) การฝึกอบรมระดับปฏิบัติงาน ให้จัดยานพาหนะตามสิทธิของข้าราชการต าแหน่ง

                  ประเภททั่วไประดับช านาญงาน

                             (ค) การฝึกอบรมบุคคลภายนอก ให้จัดยานพาหนะตามสิทธิของข้าราชการต าแหน่ง

                  ประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน
                             ทั้งนี้ ให้เบิกจ่ายค่าพาหนะได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจ าเป็น เหมาะสม และประหยัด

                         (๓) กรณีเช่าเหมายานพาหนะ ให้เบิกจ่ายค่าพาหนะได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจ าเป็นเหมาะสม

                  และประหยัด

                         (๔) กรณีวิทยากรมีถิ่นที่อยู่ในท้องที่เดียวกับสถานที่จัดการฝึกอบรม จะเบิกจ่ายเงินค่าพาหนะ

                  รับจ้างไป - กลับ หรือเงินชดเชยกรณีใช้ยานพาหนะส่วนตัวให้แก่วิทยากรแทนการจัดรถรับส่งวิทยากร
                  ได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจ าเป็นตามหลักเกณฑ์ที่ก าหนดไว้ในระเบียบคณะกรรมการว่าด้วยค่าใช้จ่าย

                  ในการเดินทางไปราชการโดยอนุโลม โดยหลักฐานการจ่ายให้เป็นไปตามแบบที่ส านักงานก าหนด


                         ข้อ ๒๑ การจัดการฝึกอบรมที่ส านักงานไม่จัดอาหาร ที่พัก หรือยานพาหนะทั้งหมด หรือจัดให้

                  บางส่วน ให้ส านักงานเบิกค่าใช้จ่ายทั้งหมดหรือเฉพาะส่วนที่ขาดให้แก่บุคคลตามข้อ ๑๒ แต่ถ้าบุคคล

                  ตามข้อ ๑๒ (๔) หรือ (๕) เป็นบุคลากรของรัฐให้เบิกจ่ายจากต้นสังกัด ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่

                  ก าหนดไว้ในระเบียบคณะกรรมการว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ ยกเว้น
                         (๑) ค่าเช่าที่พัก ให้เบิกจ่ายตามหลักเกณฑ์และอัตราตามข้อ ๑๙

                         (๒) ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทาง ให้ค านวณเวลาเพื่อเบิกเบี้ยเลี้ยงเดินทางโดยให้นับตั้งแต่เวลาที่เดินทาง

                  ออกจากสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติราชการตามปกติจนกลับถึงสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติราชการ

                  ตามปกติ แล้วแต่กรณี โดยให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน ถ้าไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง หรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงและ

                  ส่วนที่ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นเกินกว่าสิบชั่วโมงให้ถือเป็นหนึ่งวัน แล้วน าจ านวนวัน
                  ทั้งหมดมาคูณกับอัตราเบี้ยเลี้ยงเดินทางเหมาจ่ายต่อวันเพื่อเป็นค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทาง ในกรณีที่ส านักงาน

                  จัดอาหารบางมื้อในระหว่างการฝึกอบรม ให้หักเบี้ยเลี้ยงเดินทางที่ค านวณได้ในอัตรามื้อละหนึ่งในสาม

                  ของอัตราเบี้ยเลี้ยงเดินทางเหมาจ่ายต่อวัน







                                                                                                             297
   305   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315