Page 15 - โทษประหารชีวิตและหลักสิทธิมนุษยชน
P. 15
ประชาชนจีน ประเทศมาเลเซีย และประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นคดีที่
เกี่ยวข้องกับยาเสพติดด้วยจำานวนหนึ่ง
จากข้อมูลข้างต้นเห็นได้ว่า ระหว่าง พ.ศ. ๒๕๔๗ - ๒๕๕๖
คดีที่มีอัตราโทษประหารชีวิต โดยเฉพาะคดีอื่นที่ไม่ใช่คดียาเสพติด
ในทางปฏิบัติ ประเทศไทยก็ไม่ได้ใช้การลงโทษด้วยการประหารชีวิต
อยู่แล้ว ยกเว้นนักโทษประหารชีวิตคดียาเสพติดสองรายในปี
พ.ศ. ๒๕๕๒ ซึ่งการกระทำาผิดเกี่ยวกับยาเสพติดนั้น พบว่า แม้มีการ
ใช้โทษประหารชีวิตกับคดีดังกล่าว แต่การกระทำาผิดคดียาเสพติด
ก็ไม่ได้ลดลงอย่างชัดเจน อาจกล่าวได้ว่า โทษประหารชีวิตมิได้มี
ประสิทธิภาพในการป้องปรามการกระทำาความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด
ได้อย่างแท้จริงและสามารถใช้มาตรการลงโทษผู้กระทำาผิดใน
รูปแบบอื่นๆ แทนการลงโทษประหารชีวิต เช่น การจำาคุกตลอดชีวิต
หรือการจำาคุกที่มีระยะเวลาแน่นอนโดยที่ผู้ต้องโทษประหารชีวิตจะ
ไม่สามารถได้รับการลดโทษหรืออภัยโทษ ซึ่งการจำาคุกที่มีระยะเวลา
แน่นอนดังกล่าวเป็นมาตรการสำาคัญในการตัดโอกาสผู้กระทำาผิดที่
มีกมลสันดานเป็นอาชญากรอย่างแท้จริงออกจากสังคมได้เช่นเดียว
กับการใช้โทษประหารชีวิต และถ้ามีการประหารชีวิตผู้บริสุทธิ์จะไม่
๘
สามารถเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้เลย ซึ่งจากงานศึกษาขององค์การ
สหประชาชาติเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างโทษประหารกับอัตราการ
ฆาตกรรมได้ข้อสรุปว่า งานวิจัยชิ้นนี้ไม่สามารถค้นพบข้อยืนยัน
๘
สำานักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ, รายงานการศึกษา เรื่อง โทษประหารชีวิตใน
ประเทศไทย, (๒๕๕๗), ๑๖๓ - ๑๖๔.
13
DEATH PENALTY HUMAN RIGHTS
โทษประหารชีวิตและหลักสิทธิมนุษยชน
