Page 96 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน
P. 96
ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 (มกราคม - มิถุนายน 2560) 95
กับประเทศตนหรือเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่สถาบันดังกล่าวที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นแล้วให้สอดคล้อง
กับหลักการปารีสว่าด้วยสถานะของสถาบันแห่งชาติด้านสิทธิมนุษยชน หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า
“หลักการปารีส” ซึ่งถือเป็นเอกสารที่วางมาตรฐานการด�าเนินงานส�าหรับสถาบันระดับชาติที่มีหน้าที่
ส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน
หลักการปารีสเป็นผลจากการประชุมเชิงปฏิบัติการระหว่างประเทศว่าด้วยสถาบัน
แห่งชาติเพื่อการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ครั้งที่ 1 ซึ่งจัดขึ้นโดยศูนย์สิทธิมนุษยชนของ
สหประชาชาติเมื่อวันที่ 7 - 9 ตุลาคม 2534 ที่กรุงปารีส หลักการปารีสได้กล่าวถึงอ�านาจหน้าที่ที่สถาบัน
สิทธิมนุษยชนแห่งชาติพึงมี องค์ประกอบและการแต่งตั้งสมาชิกของสถาบันฯ ที่ประกันว่าสถาบันฯ
จะมีความเป็นอิสระในการด�าเนินงานและสะท้อนภาคส่วนต่าง ๆ ของสังคมที่หลากหลาย วิธีการด�าเนิน
งานและหลักบางประการส�าหรับสถาบันฯ ที่มีอ�านาจในการรับเรื่องร้องเรียน ทั้งนี้ หลักการปารีส
ได้รับการรับรองโดยที่ประชุมสมัชชาสหประชาชาติตามข้อมติที่ 48/134 เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม
2536
รูปแบบของสถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
(Human Rights Commissions)
ผู้ตรวจการสิทธิมนุษยชน
(Human Rights Ombudsman Institutions)
รูปแบบผสม
รูปแบบของสถาบัน (Hybrid Institutions)
สิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
องค์กรที่ปรึกษา
(Consultative and Advisory Bodies)
สถาบันหรือศูนย์สิทธิมนุษยชน
(Institutes and Centres)
สถาบันเฉพาะด้านหลายสถาบัน
(Multiple Institutions)
